40 கால் அங்கி நீர்,

கால், அங்கி, நீர், பூ, கலந்த ஆகாயமே

மால்,அங்கி,ஈசன்,பிரமன்,சதாசிவன்,

மேல் அஞ்சும் ஓடி, விரவ வல்லார்கட்குக்

காலமும் இல்லை,கருத்து இல்லைதானே. திருமந்திரம்.2279

36 ஒங்காரத்துள்ளே

ஒங்காரத்துள்ளே  உதித்த  ஐம்பூதங்கள்,

ஒங்காரத்துள்ளே உதித்த சராசரம்

ஓங்கார அதீதத்து உயிர்  மூன்றும்  உற்றன

ஓங்கார சீவன் பரசிவன்  ஆமே—திருமந்திரம்  2640

35 மறப்பதுவாய் நின்ற

மறப்பதுவாய் நின்ற மாய நன்னாடன்

பிறப்பினை நீங்கிய பேரருளாளன்

சிறப்புடையான் திருமங்கையும் தானும்

உறக்கமில் போகத்து உறங்கி இருந்தானே திருமந்திரம் 2939

33 கலந்து நின்றாள் கன்னி

கலந்து நின்றாள் கன்னி காதலனோடு

கலந்து நின்றாள் உயிர் கற்பன எல்லாம்

கலந்து நின்றாள் கலை ஞானங்கள் எல்லாம்

கலந்து நின்றாள் கன்னி காலமுமாமே.

திருமந்திரம் 1202

31 உரு அறியும் பரிசு

உரு அறியும் பரிசு ஒன்று உண்டு; வானோர்

கருவறை பற்றிக் கடைந்து அமுது உண்டார்;

அருவரை ஏறி அமுது உண்ண மாட்டார்


திருவரையா மனம் தீர்ந்து அற்றவாறே. திருமந்திரம் 618

30 நந்தி அருளாலே

நந்தி அருளாலே மூலனை நாடி பின்

நந்தி அருளாலே சதாசிவன் ஆகினேன்

நந்தி அருளால் மெய்ஞானத்துள் நண்ணினேன்

நந்தி அருளாம் என நான் இருந்தேனே

திருமந்திரம்

29 பதி பசு பாசம்

பதி பசு பாசம்—எனப் பகர் மூன்றில்

பதியினைப் போல் பசு பாசம் அனாதி

பதியினை சென்று அணுகா பசு,பாசம்

பதி அணுகின் பசு, பாசம் நில்லாவே

 .

திருமந்திரம் 113

28 புரிந்து அவன் ஆடின்

புரிந்து அவன் ஆடின் புவனங்கள் ஆடும்

தெரிந்து அவன் ஆடும் அளவு எங்கள் சிந்தை

புரிந்து அவன் ஆடின் பல் பூதங்கள் ஆடும்

எரிந்து அவன் ஆடல் கண்டு இன்புற்ற வாறே

திருமந்திரம்—2748

27 எண்ணாயிரத்தாண்டு

எண்ணாயிரத்தாண்டு யோகம் இருப்பினும்

கண் ஆர் அமுதினைக் கண்டு அறிவார் இல்லை

உள்நாடி உள்ளே ஒளிபெற நோக்கினால்

கண்ணாடி போலக் கலந்து நின்றானே

திருமந்திரம். 596

22 வானவர் என்றும்

வானவர் என்றும் மனிதர் இவர் என்றும்

தேன் அமர் கொன்றைச் சிவன் அருள் அல்லது

தான் அமர்ந்து ஓரும் தனித்தெய்வம் மற்று இல்லை;

ஊன் அமர்ந்தோரை உணர்வது தானே.

திருமந்திரம். 107

21 பாடவல்லார் நெறி

பாடவல்லார் நெறி பாட அறிகிலேன்

ஆட வல்லார் நெறி ஆட அறிகிலேன்

நாட வல்லார் நெறி ஞானம் அறிகிலேன்

தேட வல்லார் நெறி தேடுகில்லேனே

திருமந்திரம் 78

20 அங்கி மிகாமை வைத்தான்

அங்கி மிகாமை வைத்தான் உடல்; வைத்தபின்

எங்கும் மிகாமை வைத்தான் உலகு ஏழையும்;

தங்கி மிகாமை வைத்தான் தமிழ்ச் சாத்திரம்;

பொங்கி மிகாமை வைத்தான் பொருள் தானுமே.

திருமந்திரம் 

18 புவனம் படைப்பார்

புவனம் படைப்பார்  ஒருவன் ஒருத்தி

புவனம் படைப்பார்க்கு  புத்திரர்  ஐவர்

புவனம் படைப்பானும்  பூமிசை  ஆயன்

புவனம் படைப்பான் அப்புண்ணியன் தானே

திருமந்திரம்.197

17 உள்ளத்து ஒருவனை

உள்ளத்து ஒருவனை  உள்  உரு  சோதியை

உள்ளம் விட்டு  ஓரடி நீங்கா ஒருவனை

உள்ளமும் தானும் உடனே  இருக்கினும்

உள்ளம் அவனை உரு அறியாதே.

திருமந்திரம்

14 காக்கை கவரில் என்?

காக்கை கவரில் என்? கண்டார் பழிக்கில் என்?

பால் துளி பெய்யில் என்? பல்லோர் பழிச்சில் என்?

தோல் பையிநின்று தொழிலறச் செய்து,ஊட்டும்

கூத்தன் புறப்பட்டுப் போன இக்கூட்டையே
திருமந்திரம்340

11 பண்டம் பெய்கூரை

பண்டம் பெய்கூரை பழகி விழுந்தக்கால் 

உண்டஇப்பெண்டிரும் மக்களும் பின் செலார்

கொண்டவிரதமும் ஞானமும் அல்லது 

மண்டி அவருடன் வழிநடவாதே---திருமந்திரம்

     317